Blogparty

Via Apeldoorn naar Londen!

Wooohooo, ik ga het toch doen, een wedstrijdje hardlopen in Londen...

Thank you for entering the 10th Anniversary British 10k London Run which takes place on Sunday 11th July 2010. Please accept this email that your online entry for the 2010 race has been successful. You will be sent your race pack in June. Please visit the race website for latest developments and announcements relating to the 10th anniversary race at www.thebritish10klondon.co.uk

En wat het natuurlijk helemaal geweldig maakt, het is 'maar' 10 kilometer dus ik kan vooraf én daarna nog heerlijk genieten van mijn favoriete stad zonder spierpijn. Extra voordeel, de inschrijfkosten zijn een stuk lager dan voor de marathon en het geld dat nu 'overblijft' kan ik mooi gebruiken tijdens een of andere shopsessie :-) Was het maar alvast juli...

Gelopen: Zevenheuvelenloop @ Nijmegen 15/11/2009 (46)

Gisteren liep ik alweer mijn vierde (1:16:13 in 2006) Zevenheuvelenloop (1:18:31 in 2007) op rij (1:17:53 in 2008). Ondanks het massale karakter van deze loop schrijf ik me toch elk jaar weer in en dat is een compliment aan de organisatie.

In de aanloop naar deze wedstrijd trainde ik vier keer. Op maandag liep ik een rondje van iets meer dan 8 kilometer in 47 minuten en een beetje met een gemiddelde van 5:52 per kilometer, relaxt dus. Dinsdag fietste ik een bergprogramma van 24 minuten en zorgde ik voor wat spierontwikkeling door een aantal fitnessoefeningen te doen. Vrijdagavond liep ik op de loopband 15 snelle minuutjes, te beginnen bij 12 km per uur en eindigend met 14.8 km per uur. Ondanks dat dit geen top programma voor me is voelde het behoorlijk zwaar. Ik heb de laatste weken dan ook weinig op snelheid getraind. Daar heb ik blijkbaar een haas voor nodig :-) Zaterdagochtend heb ik 20 minuutjes gefietst en 5 minuten op een crosstrainer gestaan. Dat laatste is echt super super saai, doe ik nooit meer!

De Zevenheuvelenloop dan... Voorafgaand aan de wedstrijd nog met Ron, Tiny en Maurice gesproken in de *kuch* altijd gezellige SNS parkeergarage :-) Iedereen had zo zijn doelen maar wat was nu de mijne? Hm, eigenlijk had ik geen doel, gewoon lekker lopen. De eerste kilometer ging meteen veel te snel (4:58), dat zou ik nooit volhouden. De kilometers daarna gingen gelukkig iets rustiger en tijdens het 'valsj plat' omhoog lopen kon ik redelijk wat hardlopers inhalen, altijd lekker. Eigenlijk liep het dus heel fijn en had ik weinig reden tot klagen ondanks een ietwat zeurende onderrug (negeren!) en ook op de Zevenheuvelenweg kon ik het tempo van rond de 5:10 redelijk vasthouden. Helaas kreeg ik rond kilometer 10 last van de 'drank klop', ik had blijkbaar vooraf te weinig gedronken en bij de drankpost moest ik echt even bijtanken met wat bekertjes AA drank. Bummer, even moeten wandelen en mijn kilometertijd vloog naar 5:22 gevolgd door eentje van 5:36 maar die laatste tijd lag niet aan mij. Op het laatste heuveltje moesten alle lopers rechts houden en kon er alleen nog maar gedribbeld worden omdat er een agent op een motor langs moest. Daarna kon ik vanwege het dalende parcours de kilometertijden gelukkig weer omlaag krijgen met uiteindelijk 1:17:09 (1e 5: 25:36, 1e 10: 51:52) als eindtijd. Mijn tweede tijd in vier edities Zevenheuvelenloop en daar ben ik blij mee.

Ik heb gisteren twee dingen geleerd... Te snel starten is niets voor mij, ik had beter moeten weten. En te weinig drinken is helemaal suf! Maar ik ben wel tevreden met mijn laatste twee kilometers van 4:45 en 4:47 (alle Garmin cijfers hier) maar vraag me wel af of er nu meer in had gezeten? Volgend jaar een vijfde poging dan maar!

Foto via...

Bezocht: NVB Dag : Verbinden op Inhouden @ Reehorst Ede 12/11/2009

Gisteren bezocht ik de NVB (Nederlandse Vereniging voor Beroepsoefenaren in de bibliotheek-, informatie- en kennissector) dag in Ede. Het was mijn derde keer en na het maken van aantekeningen in 2005 (zie hier) en een mislukte poging tot live bloggen in 2007 (klik hier, hier, hier en hier) besloot ik om gisteren een Twitter experiment uit te voeren. Dat was mede mogelijk dankzij mijn Macje maar ook omdat er vooraf geregeld was dat men draadloos kon internetten. Men had er zelfs voor gezorgd dat inlogcode en wachtwoord een aantal dagen voor het congres al in je mailbox zat, hulde daarvoor. Het netwerk was weliswaar soms een beetje traag maar een kniesoor die daar op let.

Voor de congresgangers was het mogelijk om alle tweets getagd met #nvb09 langs te zien komen via een Twitterfountain. En wat ik persoonlijk erg prettig vond was het gebruik van Twub (korte uitleg hier). Voor deze dag was een speciale Twub aangemaakt waar alle tweets getagd met wederom #nvb09 op binnen kwamen. In real time! Tijdens het congres was het dus mogelijk om sessies in andere zalen te volgen. Als je dat al zou willen… Maar ook was het mogelijk om vanuit Twub direct foto's en video's te bekijken. Een tweet plaatsen kan ook via Twub, je hoeft de hashtag dan zelf niet meer te tikken, scheelt toch weer 3 seconden :-) Erg bijzonder en voor herhaling vatbaar want het werkte prima. De 'embedded twub van #nvb09 staat bovenaan deze blogpost. Degene die trouwens weet met welke html code ik deze twub, net als een foto, in mijn verslag kan plaatsen mag zich bij me melden.

Enfin, geen gewoon verslag van mijn hand maar een verslag in tweets. Voor alle duidelijkheid, alle @replys heb ik weggelaten, het is zo al cryptisch genoeg denk ik. Wat ik van het experiment heb geleerd is dat ik toch niet zo 'multitasking' blijk te zijn als vooraf gedacht. Ik maak nauwelijks nog aantekeningen (al kun je de tweets natuurlijk ook beschouwen als een soort aantekeningen) en door de grote hoeveelheid tweets die ik live binnen kreeg werd ik soms afgeleid. Misschien een kwestie van wennen? Het maken van aantekeningen via Macje vond ik overigens wel erg prettig werken, beter dan ouderwets schrijven dus dat hou ik erin. Het is tenslotte 2009. 
Zonder overigens andere live bloggers tekort te doen, kudos voor Dymphie die én twitterde én live blogde. Ik moet nog veel leren!

Op weg naar de NVB dag...

Zit naast @biebmiepleen en @jujuutje in de schouwburgzaal in afwachting van opening door Bart van der Meij
Oh jee, het moet een familiedag worden. Liever niet, krijg ik een EO gevoel van ;-)
Verademing, bij Mirjam Mare hoeven we niet naar een powerpoint presentatie te staren, ze vertelt over 'verhalen vertellen'
Is de draad van het sprookje volledig kwijt
Gelukkig, het sprookje had een happy end... Nu Bas Haring wiens 'pile not file' ik best aardig vond ;-)
Ik vraag me wel af hoe ik straks op tijd in Studio 3 moet zijn voor Andrew Keen
Fijn, Bas wil persoonlijke gedachten over ordenen en delen van informatie met ons delen. In de hoop dat we het boeiend vinden!
Hehe, spullen kunnen maar in 1 doos, informatie kan in verschillende dozen... Everything is Miscellaneous...
Ik begrijp ineens waarom ik zo weinig met filosofie heb (en ik heb ook niets met biologie)
Bas is me nog niet kwijt, hij brengt het leuk. En ik ben benieuwd naar zijn Nike schoenen :-)
Twitter is prietpraat bij de koffie automaat die ook nog eens bewaard wordt (id catgerie prietpraat: Kickse schoenen Bas!)
Informatiespecialisten als hoeders van rare informatie. Dat vindt Bas een goed plan!
Zit ingeklemd tussen @biebmiepleen en @dymphie bij Andrew Keen van wiens boek ik niet zo gecharmeerd was http://bit.ly/3D2aBS
Digital Vertigo is titel nieuwe boek Andrew Keen
3e presentatie (Andrew Keen) zonder saaie powerpoint, yooohooo
Zoals Keen schrijft (op 'n dwingende manier, ik heb gelijk) zo praat hij ook
Internet is a place without a center... It proves librarians have no future
Had voor Keen's presentatie al hoofdpijn maar Andrew doet er niets aan om die pijn te verzachten, pffffff
RT @DappereBas: @blogpartyned ben dr over een half uur. Fijn, we kijken er naar uit, net op tijd voor de lunch!
RT @essen2punt0: The internet is the future. What it reflects is how we do business in this new world. How will librarians survive?
Keen is ook beschikbaar voor vragen na zijn presentatie. Ik ga toch voor die foto met Bas denk ik :-)
Net als in Cult of the Amateur moet ik Keen gelijk geven in aantal dingen maar de wijze waarop hij 't brengt bevalt me niet!
Jaaaa, we gaan lunchen en we krijgen gebak van @dapperebas
@wbk500 gebak van @dapperebas is verkrijgbaar bij leestafel mjammie
Zit bij de presentatie van @lykle over relatie tussen bieb, medewerkers en gebruikers
In het filmpje dat @lykle dat laat zien (als vb, denk vanuit de klant, niet vanuit de collectie) is een jonge Jack Nicholson te zien
RT @gbierens: @dapperebas deelt uit http://flic.kr/p/7f5VxD
Bibliotheekgebouw moet poort en platform worden...
Ligt het aan mij of heeft @lykle het alleen over openbare bibliotheken? En alweer een filmpje...
Ah, bibliotheek 2.0 ning wordt genoemd. Dat is toch leuk voor @zbdigitaal
RT @DappereBas: zo naast @blogpartyned op de trap bij. Blogpartyned aan het stroom ik stoeien met het inloggen op het netwerk
Voor alle duidelijkheid, Macje ligt aan de stroom, ik (nog) niet
Even kletsen met @essen2punt0 voorafgaand aan haar sessie, het gaat over Keulen en Starbucks
Gezellie, zit tussen @dapperebas en @wbk500 Zo meteen nog een gebakje eten?
Eerst was de bieb overzichtelijk, we waren een huis! En toen kwam internet...
En daar is @zbdigitaal weer op het scherm, die man is wereldberoemd aan het worden :-)
Dat valt me tegen, @essen2punt0 kent de definitie van mediawijsheid niet uit haar hoofd ;-)
Bij biebsearch wordt @ school instructie verzorgd voor leerlingen en docenten. Dat hoeven we dan op het HBO niet meer te doen...
Meisjes willen Carry Slee, jongens willen iets over het bromfietscertificaat
Er is een basis in biebsearch maar ook extra's voor groei, denk aan inf vaardigheden, mediawijsheid, ondersteuning bij projecten etc
23 dingen is vertaald naar 23 onderwijsdingen. Zou ook nog iets voor docenten zijn!!!
Maar zouden docenten niet al moeten weten hoe het zit met privacy op bv hyves?
Zo hé, @eppovannispen is populair, zaal is te klein
Ik stel voor dat voortaan ieder bibliotheekcongres afgesloten wordt met @eppovannispen, dan kakken we tenminste niet in
Ik moet van Eppo een iPhone vragen aan mijn baas!
Focus op mensen... I didn't find it, it found me

Twexit... Gaat naar de borrel en daarna eten met @iborgnl @ Utrecht

Oost West Zuid Best :-)

In de aanloop naar mijn eerste marathon zochten mijn dreamduomaatje Jacqueline en ik naar een manier om een keer samen te trainen. Onze oproep resulteerde in maart in een super gezellig webloggersloopje en het leek me toen al leuk om een keer zoiets te organiseren in mijn eigen vertrouwde hardloopomgeving. Op mijn eerdere oproep reageerde een aantal hardlopende bloggers en mede in samenspraak met hen heb ik nu een datum gekozen voor een loop van circa 2 uur over de Brunssummerheide en wellicht nog iets verder weg. Indien je op zondag 24 januari niets te doen hebt ben je van harte welkom in 'my neighbourhood', om precies te zijn bij Fitnesscentrum VIPP waar de start en finish van deze training zal zijn.

Het is nog even maar als je interesse hebt, laat dan even een reactie achter of stuur me een mail. Je bent van harte welkom!

Een bibliotheek op de rug van een ezel

Terwijl hier geklaagd wordt (jaja, ook door mij, ik geef het toe!) over trage netwerken, bibliotheeksystemen die gemiddeld drie keer per week plat liggen, studenten die niet informatievaardig zijn en alleen maar willen googlen, fusies die wel of niet doorgaan, lokalen die leeg liggen enzovoort enzovoort word ik door Ria ineens weer geattendeerd op het initiatief van ene Luis Soriano afkomstig uit La Gloria in Colombia. Daar las ik vorig jaar ook al iets over maar nu is er een filmpje.

Al jaren trekt hij er elk weekend op uit met een van zijn ezels bepakt met een grote hoeveelheid boeken om in de wijde omtrek kinderen te voorzien van boeken. Luis Soriano leest de kinderen voor maar de boeken mogen ook geleend worden. Dit is zijn unieke manier om de toekomstige generatie van Colombia in aanraking te brengen met boeken en lezen.
Op dit moment werkt Luis samen met zijn vrouw Diana aan de bouw van de eerste Openbare Bibliotheek vestiging van La Gloria. Hopelijk kan hij daar binnen afzienbare tijd zijn collectie kwijt en kunnen de ezeltjes met verlof.

Lees meer over Biblioburro - the donkey library in een vorig jaar verschenen artikel van de New York Times en check de website van Ayoka. Bekijk het filmpje en zie hoe Luis met zijn ezel en boeken op pad gaat. Lief en aandoenlijk! Er zijn overigens meer van dit soort projecten en die maken wat mij betreft de wereld een stukje beter waarvoor hulde!

Genieten @ Brunssummerheide (45)

Snotter - hatsjoe - snotter, ondergetekende is voor de derde keer in een aantal weken snipverkouden maar gelukkig voel ik me verder prima. Het weerhield me er in ieder geval niet van om een paar uurtjes geleden samen met Marco naar de Brunssummerheide te rijden om daar een paar kilometer te lopen. Ik was er al weken, euh maanden zelfs, niet meer geweest en was vergeten hoe mooi en afwisselend het is om daar te lopen. De foto, gemaakt met mijn telefoon, geeft de schoonheid van het landschap niet geheel weer maar ik heb in ieder geval een dappere poging gedaan.
We liepen uiteindelijk 3.6 kilometer in 26:34 minuten waarbij ik na elke kilometer een minuutje versnelde. Voor Marco viel het even tegen, op de hei lopen is toch anders dan op asfalt en/of loopband. Je moet uitkijken voor laaghangende takken, natte herfstbladeren, boomstronken en niet te vergeten loslopende honden. Maar het was genieten onder de blauwe lucht en een stralend zonnetje.

In de afgelopen week trainde ik nog drie keer. Op maandag heb ik me het licht uit de ogen gefietst op de sportschool en deed ik trouw mijn fitnessoefeningen.
Op dinsdag stond er een intervaltraining op de loopband gepland maar toen ik al vroeg thuis was van het werk besloot ik om in mijn uppie een rondje te gaan lopen. Het werd uiteindelijk 5 kilometer in 25:45 waarbij ik elke 5e minuut versnelde en elke kilometer sneller liep dan de voorgaande (5:27, 5:16, 5:05, 4:58, 4:56). Ik was dik tevreden na deze zelf verzonnen interval training.
Donderdag liep ik 10.4 kilometer in 58:04 minuten. Tussen kilometer 6 en 9 ben ik compleet nat geregend maar het voelde allemaal goed, geen pijntjes, helemaal niets.

Op naar de Zevenheuvelenloop in Nijmegen waar ik, yoohoo, in het groene vak mag starten. Mijn PR, gelopen in 2006, staat met 1:16:13 erg scherp en ik kan me dan ook niet voorstellen dat dit eraan gaat. Ik stond destijds in een te snel startvak omdat ik een startnummer had overgenomen van een snellere loopster maar ook omdat er vooraf een heuse 'startvakken stickertjes ruilbeurs' bleek te zijn. Uiteindelijk stond ik in geel, begon het te regenen en kon ik me lekker mee laten trekken door al die snelle lopers om me heen.

Ach, ik mag niet klagen met groen want vorig jaar stond ik in het 1e bypass vak. Enne, na de Drachenlauf zal het met die heuvels ook wel meevallen, ik hoef in ieder geval niet te wandelen :-)

Gelezen: The Innovative School Librarian: Thinking Outside The Box

Onderstaande recensie van The Innovative School Librarian verscheen eerder in het tijdschrift Digitale Bibliotheek, jaargang 1, nummer 5 van 2009.

Herkenbaar, dat is eerste wat in me op kwam toen ik het voorwoord las van The Innovative School Librarian : Thinking Outside The Box. In dat voorwoord staat Katya centraal die als schoolbibliothecaris werkzaam is en zich voorbereidt op de komst van een aantal collega's. Ze wil graag laten zien wat ze doet op het gebied van leesbevordering en hoe ze zowel leerlingen als leraren informatievaardig maakt maar het enige waar haar collega's in geïnteresseerd lijken is de opbouw van de collectie en wat de procedure is voor te laat ingeleverde boeken. Herkenbaar in ieder geval voor ondergetekende want hoe leg je nu aan mensen uit dat je echt meer doet dan boeken uitlenen en innemen en boetes innen?

De zes (vrouwelijke) auteurs van The Innovative School Librarian zouden graag zien dat schoolbibliothecarissen hun grenzen verleggen, zich meer verdiepen in het onderwijs, het curriculum kennen, weten waar leerlingen én leraren mee bezig zijn en in samenspraak met management en leidinggevende een nieuwe richting geven aan de toekomst van de schoolbibliotheek. Dit doen ze door uitvoerig stil te staan bij de professionalisering van de schoolbibliothecaris en hoe anderen je vak zien. Een soort zelf analyse dus waarbij vooral de handige functiebeschrijvingen een hulpmiddel kunnen zijn voor een schoolbibliothecaris die nog zoekende is naar een juiste omschrijving van zijn of haar werkzaamheden. Want als er één ding is dat steeds naar voren komt is het wel het feit dat de visie van de school, de leidinggevende en/of het management overeen moet komen met jouw ambities. Ga daarom op zoek naar die visie, de cultuur van de school, stem daar je doelen op af en probeer je eigen plekje in het onderwijs te veroveren. Vergeet vooral niet dat het onderwijs constant in beweging is, stilstaan is er niet bij. Wees dus pro-actief, alert en vasthoudend!

De theorie in het boek wordt verduidelijkt met voorbeelden uit de praktijk en dat werkt verhelderend omdat die theorie veelal droge kost is en er vaak wordt verwezen naar andere publicaties. De literatuurlijst achterin in het boek is dan ook zeer uitgebreid maar voor mij persoonlijk had het wel wat minder gemogen omdat het de leesbaarheid niet bevordert. De omslag ziet er prima uit maar het grote lettertype van de inhoud geeft het geheel een wat minder professionele uitstraling. Een poging om de toch wel geringe hoeveelheid tekst te verbloemen? Een gemis vind ik de geringe aandacht voor web 2.0 functionaliteiten. Alleen in hoofdstuk 7 wordt in het kort stil gestaan bij nieuwe ontwikkelingen waarmee de bibliotheek haar voordeel zou kunnen doen.

Ondanks dat het boek zich voornamelijk richt op collega's in Engelstalige landen (met name Groot-Brittanië) denk ik dat het boek zeer zeker zinvol kan zijn voor Nederlandse collega's die werkzaam zijn in het voortgezet onderwijs maar eveneens voor Hogeschool- en Universiteitsbibliothecarissen. Toch denk ik dat het met dat 'outside the box' denken wel meevalt. Voor collega's die de laatste jaren de ontwikkelingen op het gebied van onderwijs en bibliotheken frequent gevolgd hebben staat er weinig nieuws in.

Markless, S., Bentley, E., Pavey, S., Shaper, S., Todd, S., Webb, C. (2009) The Innovative School Librarian: Thinking outside the box. Londen: Facet Publishing. 202 p.

113 (44)

Zo hé, de Drachenlauf hakte er de afgelopen week behoorlijk in. Nu heb ik altijd al veel last van spierpijn na een wedstrijd maar dit had ik nog niet eerder meegemaakt. Maandagavond was het zelfs zo erg dat mijn hele lijf pijn deed, van pijnlijke schouders naar pijn in de onderrug en via spierpijn in de bovenbenen naar gevoelige enkels. Leuk, zo'n stukje bergop en bergaf hollen.

Gelukkig was het op donderdagmiddag (ja, toen pas!) voorbij met de pijntjes want het fietsen en het fitnessen op dinsdag en het kwartiertje uitlopen op woensdag bleek geen succes net als het uren stilstaan en dansen tijdens het concert van Kasabian op woensdagavond. Nee, op vrijdag zou het tijdens de intervaltraining vast beter gaan. Niet dus! Op vrijdagmiddag kreeg ik ineens last van mijn rechterkuit en de loopbandtraining heb ik na precies 12 minuten gestaakt. Dan maar een stukje fietsen. De heuveltraining van 24 minuten leverde geen problemen op net als de meeste fitnessoefeningen.

Op zondag hobbelde ik een kilometer of 6 in ongeveer 33 minuten. Het was lekker weer, een beetje miezerig en ik had geen last van pijntjes.
Misschien had ik het na de Drachenlauf op dinsdag en woensdag nog iets rustiger aan moeten doen?
Nu voorzichtig opbouwen en erop vertrouwen dat de basis voor de Midwintermarathon over 113 dagen gelegd is met die halve marathon in Eindhoven en de 26 km tijdens de Drachenlauf. Er staan in ieder geval weer een aantal leuke wedstrijdjes voor de komende maand in de agenda waaronder de Zevenheuvelenloop in Nijmegen en de Tisvoorniks loop in Geldrop waar ik 21 km ga hollen.

Foto via...

Gezien: Kasabian @ Live Music Hall Keulen 28/10/2009

Een van de concerten waar ik in 2009 het meest naar uitkeek was dat van Kasabian in Keulen van afgelopen woensdag. Oh ja, en dat van Amsterdam een dag eerder maar dat is uitgesteld tot 9 februari volgend jaar omdat de heren in die periode blijkbaar ook neerstrijken in Rotterdam.
Enfin, woensdag tufte ik samen met Marco (maar zonder Indindo, even wennen!) naar de Live Music Hall in Keulen. Een van de vele concertzalen die Keulen rijk is maar waar we nog nooit geweest waren. Leuke zaal trouwens maar euh, wat het nut is van een garderobe en een toilet buiten ontging mij even. En om meteen de overige drie negatieve punten van deze avond te noemen... Met bier gooien is zó Rowwen Hèze... Het massaal overtreden van het rookverbod was ook hier aan de orde en jezelf naar voren duwen ten koste van anderen en daarna iemand het zicht ontnemen gevolgd door gezellig keuvelend met je buurman de dag doornemen is ook niet echt leuk. Het leek Nederland wel...

Genoeg over het randgebeuren, er werd ook nog muziek gemaakt. Ik zag Kasabian twee keer eerder (oktober 2004 en februari 2007) en was beide keren erg onder de indruk. Voor de geïnteresseerden, hun muziek wordt op Wikipedia omschreven als: Psychedelic Rock, Indie Rock, Britpop en Electric. Check anders even hun My Space pagina en YouTube kanaal. Ik vind het in ieder geval heerlijke muziek om lekker op te dansen en dat kan vooral goed op de nummers van de eerste cd. Daarna werd toetsenist/gitarist Chris Karloff vriendelijk doch dringend verzocht de band te verlaten en daarmee verdween ook het 'dance' aspect voor een gedeelte van cd nummer twee. In juni van dit jaar verscheen West Ryder Pauper Lunatic Asylum, voor 99% geschreven door zanger/gitarist Sergio Pizzorno* en die is vanaf dat moment niet meer van mijn iPod af geweest. Alsof je naar een soundtrack van een Quentin Tarantino film luistert, heerlijk. Sergio omschreef het album zelf als "the soundtrack to an imaginary movie'. Kijk aan, kijk aan.

Live speelde Kasabian een mooie mix van deze drie albums al had er voor mij wel wat meer ouder werk op de setlist mogen staan. Aan het geroezemoes in de zaal te horen was ook niet iedereen onder de indruk van een aantal rustige nummers die gespeeld werden maar die vond ik toch erg fraai klinken. Maar het is wel duidelijk, bij Kasabian moet gedanst, gesprongen en meegezongen worden en daar werd op massale wijze gehoor aan gegeven bij oudjes als Club Foot en LSF.
Marco vond het niet zo knallend als tijdens eerdere optredens maar daar ben ik het niet mee eens. Kasabian is een band die in Engeland in mega zalen staat en ik had zelf het idee dat de band daar nogal aan moest wennen ondanks de opmerking van zanger Tom Meighan dat hij 'this small venue' (1500) erg leuk vond. En dan te bedenken dat dit de grootste zaal was waarin ik ze gezien heb. In tegenstelling tot de twee eerdere optredens vond ik ook dat ik naar één band stond te kijken, de vorige keer was het meer een Tom/Sergio show. Het doet me in ieder geval uitzien naar het weerzien met de band in Amsterdam over een aantal maanden.

NB: Het clipje boven deze blogpost is een opname van Glastonbury 2007. Het nummer 'Reason is Treason' was begin 2004 mijn eerste kennismaking met Kasabian. Helaas kan ik geen embedded versie van het clipje vinden maar het origineel kun je hier bekijken. Ik weet nog dat ik het clipje destijds heftig vond maar het nummer meteen helemaal top en dat ik de dag erna Indindo bestormde met de vraag of hij de band kende. Tuurlijk! Het zou mooi zijn als de heren dat specifieke nummer nog eens op een setlist zouden plaatsen.

*Sergio Pizzorno kan ook best aardig voetballen.

Blogparty.info

Al een tijdje was ik aan het dubben over een eigen domeinnaam. Ik ben dik tevreden met de service van web-log maar zo'n eigen naam is natuurlijk stoerder. Helaas wist ik ook al een tijdje dat blogparty.nl niet meer geclaimd kon worden en dat was tot dusver een van de belangrijkste redenen om er niets mee te doen. De afgelopen maanden zag ik steeds meer bloggers overstappen en toen ik gisteren een aantal hardlopende bloggers tegenkwam met een eigen domein begon het toch weer te kriebelen.
Een snelle check leerde dat .nl nog steeds niet beschikbaar was maar dat .info nog vrij was. Gezien mijn beroep past dat ook wel bij deze blog :-)

Sinds gisteren is deze blog dus ook bereikbaar via blogparty.info maar dat is dan ook meteen het enige, het is alleen een doorlink maar ik sluit niet uit dat ik in de (nabije) toekomst) meer met dit domein wil gaan doen. Wellicht is het verwarrend dat mijn blog bereikbaar is via de nieuwe url (die trouwens ook reclame vrij is nu) maar dat er geen rss feed beschikbaar is en dat de permalinkjes van de blogpostjes naar web-log.nl verwijzen. En ik moet ook nog een nieuwe 'beginpagina/home' button aanmaken die naar het nieuwe domein verwijst. En ach, wordt het niet weer eens tijd voor een nieuwe lay-out? Hm, vooralsnog hou ik het hier even bij!

Bloggers die tips hebben over bovenstaande, ook over de duurdere abonnementen bij web-log.nl (krijg je dan wel een permalink naar je blogpostjes bijvoorbeeld?) mogen zich melden via de reacties of het mailformulier.

Gelopen: Drachenlauf @ Köningswinter 25/10/2009 (43)

Toen ik eind 2003 nog een beginnend hardlopertje was hoorde ik via een vriendin wel eens iets over de Drachenlauf. Een bergloop over bijna 26 kilometer waarbij je in totaal een kleine 1000 hoogtemeters verschil moet afleggen (zie ook deze beschrijving). Ik vroeg me dan weleens af waarom je eigenlijk aan zoiets zou willen deelnemen? Ahum, zes jaar later bevond ik me aan de start van diezelfde Drachenlauf die gisteren voor de achtste keer georganiseerd werd in het 'Siebengebirge', een bergachtig gebied rond Köningswinter, een plaatsje nabij Bonn in Duitsland op circa 1,5 uur rijden van de Blogparty residentie.

Daar ging een hoop paniek aan vooraf want voor mijn gevoel had ik er niet echt goed voor getraind. Die roze wolk na Eindhoven zat immers zo lekker dat ik er de afgelopen week alleen maar vanaf kwam voor een rondje van 10 kilometer. Dat rondje ging overigens wel lekker maar ja, of je dan klaar bent voor de Drachenlauf?
Na 3 uur, 2 minuten en 56 seconden kan ik daar alleen maar JA op antwoorden. Okee, ik was gisteren niet zo heel snel (8.6 gemiddeld per uur) en ik moet nog heel veel leren wat betreft bergop en bergaf hollen maar ik was dik tevreden met dit debuut. Een verslag..

Samen met vijf andere VIPP'ers werd er gisterochtend al vroeg naar Thomasberg gereden. In dit pittoreske plaatsje moesten de startnummers gehaald worden en werden we om 11.00 u. weggeschoten.
De eerste honderden meters waren vlak maar niet voor lang. Ik heb op mijn horloge gekeken en bam, bij 2.27 kilometer moest ik al voor de eerste keer gaan wandelen. Ai, dat zou een lange wedstrijd worden op deze manier. Gelukkig was ik niet de enige die op dat steile stuk moest wandelen, ik haalde wandelend zelfs nog lopers in. Bij kilometer 6 moest ik een tweede keer wandelen en daarna ben ik eerlijk gezegd de tel kwijtgeraakt. De steile stukken bergop bleven maar komen en echt tijd om lekker bij te komen was er niet. Gelukkig kon dat wel bij de drankposten op zowel kilometerpunt 5 en 10 en daar heb ik dan ook dankbaar gebruik van gemaakt.

Vanaf kilometer 10 ging het iets beter, ik kon dankzij de stukjes vlak en bergaf zelfs aan een stuk door blijven hardlopen en haalde de 13 kilometer in ongeveer 1,5 uur. Dalen is trouwens ook een kunst. Een die ik nog niet zo goed beheers want op die overwegend gladde bospaadjes vol met natte bladeren, boomstronkjes en steentjes durfde ik me niet naar beneden te laten vallen. Daar moet ik nog eens goed op oefenen...
Na drankpost 3 (cola!) bij 15 kilometer moest de top naar de Drachenfels beklommen worden. Ook maar weer gewandeld en bovenop de tijd genomen om nog wat foto's te maken van ondere andere de Rijn die je vanaf dat punt ziet liggen. Daarna maar weer verder hollen,  berg af.

Kilometer 19 tot en met 21 waren verschrikkelijk. Ik heb, op misschien 40 meter na, bijna alles moeten wandelen, alsof ik een berg op moest in Oostenrijk zonder bergschoenen. Mijn kilometertijden zijn dan ook erg fraai, 12:03 en 12:47 (de rest vind je hier), maar de beloning kwam op de top. Daar bevond zich de laatste drankpost met wederom voldoende thee, water en cola maar nu was er ook  speciale Drachenlauf sekt. Nadat ik me verzekerd had van het feit dat het tot aan de finish bergaf zou gaan liet ik me verleiden tot een glaasje, mjammie.
Na een laatste wandelminuut circa een kilometer voor de finish kwam ik na 3:02:56 binnen, als nummertje 416 van de 466 lopers.  De andere vijf VIPP'ers waren toen al langer of iets korter binnen.

Conclusie: De Drachenlauf is een zware maar zeer mooie bergloop die voor 95% over onverharde paden gaat in een prachtig gebied waar je elke kilometer wel even zou willen stilstaan om van het uitzicht te genieten. Dat houdt overigens ook in dat er veel wandelaars op het parcours te vinden zijn waardoor het af en toe slalommen is.
Er staan niet veel toeschouwers langs de kant maar degenen die er staan zijn vriendelijk en juichen iedereen toe.
De verzorging onderweg was top! Ook hier voor iedereen een aardig woordje en voldoende thee en water met vanaf kilometerpunt 15 ook nog cola, bananen en sinaasappels.
Na afloop was er voor iedere loper een persoonlijke oorkonde, gratis drank waaronder alcoholvrij bier maar ook sekt, fruit (inclusief gratis appels voor thuis!) en soep. Als herinnering kregen we allemaal een mooie grote badhanddoek met het logo van de wedstrijd (een hardlopend draakje) erop in een knaloranje tasje.

Ik wil volgend jaar best weer maar dan wel beter getraind. Als ik dan geen foto's maak en tweets verstuur onderweg red ik het wellicht binnen de drie uur :-) Let's chase the dragon!

Meer foto's? Klik...

NB: Let op: Als je volgend jaar wilt deelnemen, schrijf je dan tijdig in. Er is namelijk een limiet van 500 hardlopers.

TweetStats

In de categorie 'er gebeurt hier zo weinig dus we plaatsen maar weer eens een linkdump' deze keer een aflevering van TweetStats. Via Edwin werd ik attent gemaakt op deze geinige statistieken waarmee je je eigen Twitter gedrag kunt bekijken. Die van mij zie je gedeeltelijk op het plaatje hierboven (juli was tot dusver mijn favoriete tweetmaand), de rest vind je hier. Woensdag is niet alleen gehaktdag maar ook mijn favoriete Twitter dag. En blijkbaar heb ik op zaterdag wat meer te doen in huis want dan stuur ik de minste tweets de wereld in.

NME Magazine, Headmusic en ZBDigitaal mogen overigens rekenen op de meeste ReTweets van mij en ik stuur de meeste reply's naar Dappere Bas, Jstaaks (en daar is tie weer, sorry Edwin) ZBDigitaal. En op welk tijdstip verstuur ik de meeste tweets? Rond een uur of 10 in de ochtend. Mijn gemiddelde? 15.9 tweets per dag...

Geinig!

Gezien: Maxïmo Park @ Ancienne Belgique Brussel 17/10/2009

Twee dagen geleden beleefde ik samen met Marco en Indindo een jubileum in Brussel. In de Ancienne Belgique zagen we ons tiende Maxïmo Park optreden sinds juni 2005. En eerlijk gezegd weet ik daar na al die optredens nog maar heel weinig over te vertellen. Het was een goed optreden en zoals altijd bij deze band lekker energiek ook dankzij zanger Paul Smith maar we zijn in de afgelopen jaren zo verwend geraakt dat het die avond weinig meer uitmaakte of we vooraan of achteraan stonden en of we wel iets konden zien. Slaat de Maxïmo moeiheid dan eindelijk toe? Een beetje en dat komt zeer zeker door het feit dat de setlist was opgebouwd rond een groot aantal nummers van hun derde en tevens laatste cd. Begrijpelijk, die moet ook verkocht worden, maar het is nu eenmaal niet mijn meest favoriete cd dus betrapte ik me erop dat ik op een gegeven moment weg droomde en me bedacht dat de band dit jaar eens niet mijn cd- en concertjaarlijstje gaan halen.

Is dat erg? Nee, want muzikaal gezien was er niets mis met het optreden, ik heb ze alleen iets te vaak gezien in een zeer korte tijd.

Meer over het concert lees je bij Marco en tzt ook bij Indindo. En bummer, na 9x live ontbrak prijsnummer Graffity ook nog eens op de setlist. Gelukkig hebben we het filmpje nog.

Vanaf mijn roze wolk... (42)

Terwijl ik dit tik lopen duizenden hardlopers de marathon van Amsterdam. Winnaar Gilbert Yegon is net binnen en de Limburgse debutant Patrick Stitzinger zag ik zojuist heel knap derde (na Koen Raymaekers en Hugo van den Broek) worden in 2:15, top!

Dat is net iets sneller dan de tijd die ik gisteren doorgegeven heb bij de definitieve inschrijving voor de Midwintermarathon in Apeldoorn op 21 februari 2010. Gezien de uitslagen van 2009 ga ik met een tijd van 4:30 sowieso de strijd aan voor de laatste plek :-) Maar het gaat vast heel gezellig worden want er werd gisteren door diverse hardlopende bloggers al volop getwitterd over de wintermarathon. Voor de geïnteresseerden, op de site van Leo kun je, ruim vier maanden voor de start, alle tweets volgen. Wil je twitteren over deze marathon en je tweets daar terugzien, gebruik dan de hashtag #mwm10.

Maar euh, werd er na het PR op de halve marathon vorige week eigenlijk nog gelopen? Euh, tja, de oktober maand is voor ondergetekende nogal druk en om eerlijk te zijn heb ik de hele week op mijn roze wolk gezeten. Ik ben er alleen even vanaf geweest voor een loslooprondje van 15 minuten op dinsdag. Maar niet getreurd, over precies een week piep ik wel anders want dan loop ik de Drachenlauf, slik!

Nu de datum voor mijn tweede marathon vaststaat wordt het trouwens de hoogste tijd om die agenda beter te beheersen zodat ik vanaf november meer tijd over hou om te trainen. In het kader daarvan vraag ik me trouwens af of er lezers zijn die interesse hebben in een trainingsloop in het zuiden des lands? Na het succes van de weblogloop in Uden en Middelburg (waar ik weliswaar niet bij was) is het wellicht ook leuk om hier een keer iets te organiseren. Even voor alle duidelijkheid, ik heb nog helemaal niets gepland, geen datum, geen afstand, helemaal niets maar ik ben, net als mijn provinciegenoot en hardlopende blogger Ruud, benieuwd of er interesse voor is. Laat maar wat horen!

Mag ik dan nog even reclame maken voor de Mescherbergloop? Trouwe lezers van mijn blog weten allang dat dit mijn favoriete wedstrijd is en de loop is zelfs terug te vinden in het boek: De 30 mooiste. De Mescherbergloop vindt dit jaar plaats op zondag 20 december en ondanks dat het in een uithoek van de provincie ligt (Mariadorp - Eijsden) is dit echt het overwegen waard. In het kort: het is een cross van 15 km (er is ook een kortere afstand) met veel hoogteverschil en afhankelijk van de weersomstandigheden is het glibberen en glijden door de modder of over het ijs. Oh ja, na circa 10 kilometer mag je een trappenpad van 180 treden op, een garantie voor verzuurde benen. Vraag anders aan Maurice, Ron en Hans die er in 2008 bij waren hoe leuk het was...

Een fijne zondag gewenst vanaf een roze wolk!

Foto via...

Gezien: Porcupine Tree @ Ancienne Belgique Brussel 14/10/2009

Mijn eerste live kennismaking met het Engelse Porcupine Tree dateert pas van 1,5 jaar geleden. De band stond op Pinkpop en nadat ik veel over ze gelezen had (maar nog nooit iets van ze gehoord had) besloot ik om voorafgaand aan het festival toch maar eens naar Fear of a Blank Planet te gaan luisteren, de cd die toen al bijna een jaar uit was. Wow, ik was meteen verkocht en het Pinkpop optreden kwam zelfs in mijn concert jaarlijst van 2008.

Nog steeds is Fear of a Blank Planet een van mijn meest gedraaide cd's, ik vind het vooral heerlijke iPod muziek  ik 's avonds in bed lig. Heerlijke langdradige, dromerige nummers die in elkaar over vloeien en die hun oorsprong hebben in het progrock genre maar waar toch ook wel iets van metal in terug te horen is. Hun wiki pagina spreekt trouwens ook nog van: Psychedelic rock en progressive metal. De kenners weten dan genoeg, toch?
De band bestaat overigens al vanaf 1987 (ja, dit keer was ik een beetje laat met ontdekken, ik geef het toe...) en zonder de andere bandleden tekort te doen is het overduidelijk dat alles draait om zanger/gitarist/songschrijver Steven Wilson, ook bekend van veel solowerk en een groot aantal andere bands.

In Brussel werd gisteravond afgetrapt met het integraal spelen van hun laatste cd, The Incident. Het geluid was loeihard maar gelukkig wel zuiver en Steven Wilson was uitermate goed bij stem, heerlijk krachtig ook.  Dat werd 55 minuten lang genieten, kijken naar prachtige filmpjes, zien hoe meneer Wilson weer een nieuwe gitaar kreeg omgehangen, af en toe wegdromen bij de rustige stukken en wakker geschud worden bij de 'heavy' stukjes. En dat laatste is nu precies wat me zo aantrekt in de band, hun songs zijn op het ene moment dromerig om een seconde later weer vrij heftig te klinken en toch klinkt het allemaal als Porcupine Tree.

Na de pauze werden voornamelijk oude nummers gespeeld. Ik hoopte, eerlijk gezegd, op nummers van Fear of a Blank Planet maar daarvan werd alleen een ingekorte versie van Anesthetize (zoiets als dit dus) gespeeld. Maar van een teleurgesteld gevoel na het twee uur durende concert was geen sprake. De gespeelde nummers deden me beseffen dat ik heel snel het oudere werk van Porcupine Tree moet gaan (her)beluisteren, te beginnen met In Absenstia uit 2002 om zo richting het hele oude werk te surfen.

Foto's zijn er niet, er was een streng 'you are not allowed to take photo's' beleid en geloof het of niet, daar hield iedereen zich aan. Meer Porcupine Tree kun je beluisteren via My Space.

Het filmpje van Time Flies boven deze blogpost is geregisseerd door Lasse Hoile en afkomstig van Porcupine Tree's laatste cd. Pink Floyd liefhebbers raad ik aan om de volledige song te beluisteren want op de cd gaat dit nummer nog een dikke zes minuten verder inclusief Floydiaans gitaarwerk.

Bezocht: IHOL symposium @ Centre Ceramique 08/10/2009

Afgelopen donderdag bezocht ik het door IHOL en de NVB georganiseerde congres met de titel: Bibliotheek in de 21e eeuw, geen gimmicks en gadgets maar visies. Voor een blogger én een twitteraar natuurlijk een intrigerende titel maar dat weerhield me er juist van om me meteen in te schrijven. Toen er vanuit Fontys een plekje vrijkwam besloot ik alsnog naar Maastricht af te reizen. Het komt tenslotte niet zo heel vaak voor dat je maar 20 minuten hoeft te reizen om een groot aantal vakgenoten te treffen. Er stonden die middag overigens vier totaal verschillende sprekers op het programma en dat kwam de diversiteit ten goede. Jammer genoeg waren ze niet allemaal even boeiend maar dat is mijn persoonlijke mening. Eerlijkheidshalve lag dat meer aan de manier van presenteren dan aan de boodschap, jammer!

De eerste toekomstvisie was er een die vanuit het onderwijs werd gegeven. De voorzitter van het College van Bestuur van de Open Universiteit, Theo Bovens, sprak over kennisverwerking, open learning, open access en open education. Open is volgens Theo hét toverwoord en gaat onze toekomst bepalen. Want schrijft een student zich eigenlijk nog wel in voor regulier onderwijs als straks alles digitaal beschikbaar is? En hoe komen onderwijsinstellingen dan aan het (college)geld?
Je zult als onderwijs maar ook als bibliotheek iets extra's moeten bieden en dat zit volgens Theo in: opsporen en verzamelen van kennis en het transparant toegankelijk (digitaliseren en distribueren) maken van die kennis. Volgens Theo heeft de bibliotheek daarnaast ook nog een sterke publieke functie en dus voldoende toekomst.

Daarna was het de beurt van Paul Rinkens, creatief entrepreneur (?). Lezen was vroeger niet zijn ding maar volgens de visie van Paul draait het allemaal om de klant. Een bibliotheek bezit de profielen van zoveel mensen, waarom gebeurt daar weinig tot niets mee? Daarin liggen onze kansen! Om inspiratie op te doen is het zaak om ook eens buiten je eigen branche te kijken. Bezoek eens een modewinkel en kijk hoe ze daar hun klanten benaderen. Zorg dat hospitality in je bibliotheekgenen komt te zitten!

Frank Huysmans, bijzonder hoogleraar bibliotheekwetenschap aan de Universiteit van Amsterdam bekeek het van een geheel andere kant namelijk 'De bibliotheek als cultuurgoed'. Dat leverde in eerste instantie een ietwat wetenschappelijke verhandeling op over het begrip cultuur maar naarmate de presentatie vorderde werd duidelijk dat het begrip cultuur aan het veranderen is en dat de openbare bibliotheek met een culturele missie hierdoor in een spagaat beland is. Men moet/wil zich onderscheiden maar heeft ook te maken met een publieke missie en dat loopt niet altijd synchroon.
En hé, daar zijn toch de gimmicks en de gadgets want volgens Frank is het zaak dat de bibliotheek veel meer gevonden wordt op internet, ook via het sociale web. Focus je op digitaal: Richt je minder op lenen en leden maar meer op consulteren en attenderen. Minder collecties, meer connecties. Minder content, meer context. Minder voor, meer met de gebruiker. De droom van Frank: De bibliotheek als Google Plus. Ach, dromen we daar niet allemaal van?

De vierde en laatste spreker, Eppo van Nispen tot Sevenaer, directeur DOK Delft gooide het wat betreft presenteren duidelijk over een andere boeg dan zijn voorgangers. Gelukkig maar anders was ik waarschijnlijk in slaap gesukkeld. Eppo liet wat filmpjes zien, we mochten een dansje doen en oh jee, hij kwam met de microfoon de zaal in om wat meningen te peilen. Maar hehe, eindelijk actie :-) Volgens Eppo heeft de bibliotheek als grootste club van Nederland alles maar er wordt zo weinig mee gedaan. Durf te ondernemen en vraag je af wat je gebruiker eigenlijk wil. En stap af van het idee dat het nog langer om boeken gaat. Het gaat om mensen en verhalen en probeer die nu eens met elkaar te verbinden. Met andere woorden: focus je op de mens en niet (meer) op het boek.

Conclusie: Niet alle sprekers wisten me op dit mini symposium te boeien maar dat neemt niet weg dat ik een aantal interessante en zinvolle dingen heb gehoord. De borrel heb ik overigens laten schieten omdat het programma maar liefst 55 minuten uitliep. En dat op een programma van twee uur. Een gemiste kans (en dit was niet de eerste keer) want zoals ik aan het begin al wist te melden, het is leuk om vakgenoten te ontmoeten en samen nog wat na te praten maar dan moet je daar wel de kans voor krijgen. Aandachtspunt voor volgend jaar?

De presentaties en een sfeerverslag kun je terugvinden via de site van IHOL.

Foto via...

NB: Deze blogpost staat in dezelfde vorm ook op de Fontys mediatheek weblog.

Gelopen: Halve Marathon @ Eindhoven 11/10/2009

Heel langzaam daal ik af van mijn roze wolk… Het klinkt wellicht wat overdreven, zeker voor een niet hardloper maar de grens die ik gisteren passeerde tijdens mijn 7e officiële halve marathon was toch wel een hele bijzondere…

Het begin was al prima, ik was samen met Marco op tijd vertrokken zodat we nog wat van de start van de marathon konden zien. Eerst liepen we Pim tegen het lijf die een paar uur later een geslaagd experiment wist uit te voeren, mijn complimenten. Oh, daar is VIPP maatje Pascal ook, goed voor een halve marathon tijd van 1:27:27, niet verkeerd. En hé, daar heb je Petra en Tiny, vandaag allebei supporter, schreeuwend aan de overkant van de straat. In het marathon geweld miste ik weliswaar Leo maar dat werd naderhand goed gemaakt. Wel spotte ik Rinus die Eindhoven na het avontuur van vorige week natuurlijk een makkie vond…

Daarna terug naar het Beursgebouw waar ik mijn startnummer moest ophalen. Daar trof ik een wederom aantal bekenden van de sportschool en samen besloten we tegenover café 't Mulderke de snelle lopers van de marathon aan te moedigen. Uiteraard hoorden daar de supersnelle provinciegenoten Inge van Bergen en Patrick Delait bij en bloggers Ronnie en Koen! Inmiddels was mijn haas Maurice gearriveerd, zag ik Hans eindelijk weer eens en kreeg ik langzaam meer zenuwen. Gelukkig kon ik nog wat energie kwijt toen ik zowel Leo, Herman als Rinus spotte op het 21 kilometer punt maar daarna moest ik me toch echt zelf gaan opladen voor mijn eigen wedstrijd.

Hoe het begon… Een aantal weken geleden kreeg ik een mail van Maurice waarin stond dat indien zijn benen de Kustmarathon goed zouden verteren, hij van plan was met me mee te hobbelen in Eindhoven. Gaaf, een echte super ervaren haas maar euh, ik was in Eindhoven helemaal niets spectaculairs van plan, een PR zou er vanwege de geringe trainingsarbeid toch niet inzitten. Geen nood, dan zouden we er een gezellig loopje van maken. Totdat we mekaar vorige week troffen in Zeeland. Na mijn 52:25 op de zware Ladies Run in Zoutelande hoorde ik al 'nieuw PR' maar ook 'een tijd van onder de 1:50' vallen, slik. Uiteindelijk besloten we gisteren op 5:20 per kilometer weg te gaan op weg naar een nieuw PR.
En zenuwachtig dat ik was, dat hebben Björn en John vast ook gemerkt zo net voor de start. Alsof ik een examen moet afleggen, het voelde allemaal erg raar. Gelukkig had ik aan Maurice een ervaren haas, hij bleek super relaxt en daardoor kon ik ook wat meer ontspannen. Door de chaos bij de startvakken lukten het ons zelfs om samen in vak C2 te komen. Daar trof ik nog een oude bekende van mijn werk en werden we getrakteerd op een fikse hoosbui. Het werd zo ongeveer droog toen het startschot klonk en na circa acht minuten schuifelen mocht ik dan eindelijk aan de bak.

De zenuwen vielen in een klap van me af en dat kwam mede door de vele bekenden (Daar staat Lies! Had ik Gert en Gonda al genoemd? En daar heb je Fontys collega Erik, leuk!) langs de kant, echt top. De eerste kilometers gingen we veel te snel maar het liep zo lekker, het was mijn weer, mijn haas zorgde dat we overal zo konden doorlopen, hij zorgde voor drankjes en waarschuwde me voor mogelijke obstakels onderweg, helemaal geweldig. En steeds maar weer zag ik die kilometertijden rond de 5:10 schommelen, eigenlijk veel te snel. Ik was bang dat ik al bij kilometer 10 in elkaar zou klappen maar daar gebeurde helemaal niets. Terwijl Maurice gezellig keuvelend zijn weg vervolgde (hij zag onderweg nogal veel bekenden en dat is een understatement) probeerde ik dat witte shirtje te volgen en het tempo vast te houden. Ah, kijk aan, Fontys collega Gerard met de jaarlijkse banaan in zijn hand.

Ook die banaan werd door Maurice vakkundig aan mij overhandigd en zo sjeesden we door richting PSV stadion waar Marco zo ongeveer naast een grote opblaasbare man met hamer stond. En jawel hoor, bij kilometer 18 nam deze me eindelijk een tikkeltje te grazen, ik werd moe en voelde dat ik het tempo niet meer zo gemakkelijk kon volhouden en begon maar weer eens te tellen…

Maurice wist me op te peppen en toen begreep ik eindelijk het nut van een haas. Als ik alleen was geweest had ik me laten meeslepen door mijn vermoeide benen en al die moegestreden lopers om me heen. Maar nu had ik nog een fris iemand voor me lopen en het enige dat ik toen nog dacht was: "Ik moet dat witte shirt gewoon blijven volgen en uiteindelijk kom ik dan wel bij de finish". En verhip, het klopte :-) Ondertussen had ik Petra en Tiny alweer twee keer langs het parcours gehoord en dat waren welkome aanmoedigingen, dankjewel! Volgens mij wist ik er nog best een aardige eindsprint uit te persen en na 1:49:03 was het eindelijk voorbij. Een PR, yooooohooo en ook nog eens onder de 1:50, daar had ik vooraf alleen van durven dromen.

Zelfs na die finish was Maurice alert. Vanwege de vermoeidheid wilde ik het liefst ter plekke op de grond zakken maar dat werd door hem vakkundig voorkomen. Samen zijn we onze medaille gaan halen (en heb ik nog met Chris staan gillen!) om daarna in 't Mulderke gezellig bij te kletsen met diverse webloggende hardlopers. Daar heb ik ook eindelijk kennisgemaakt met Leonie, Ronnie, Janna en Ruud. Leuk! Iedereen die me er sowieso gisteren doorheen gesleept heeft: dankjewel!!!

Maurice begon zijn verhaal van gisteren (inclusief statistieken met onze tussentijden, zie ook Garmin Connect) met een sms maar ik wil ermee eindigen: Nogmaals bedankt, je bent een super haas x ps: ik ben alleen niet zo'n aardig konijn als ik moet afzien ;-)

NB: Foto's zijn gejat van Marco en Petra en excuses voor het lange verhaal. Enne, sorry  als ik iemand vergeten ben te noemen.

Londen wordt Apeldoorn (41)

Tijdens mijn verblijf in Zeeland vorige week kwam eindelijk het verlossende bericht uit Londen. Verlossend in de zin dat ik nu weet waar ik aan toe ben, ik ben namelijk uitgeloot voor de marathon van Londen in april 2010. Gezien het aantal (119.999) hardlopers dat samen met mij mocht meeloten was de kans uiterst klein dat ik in april 2009 in mijn favoriete stad zou lopen maar ach, wie niet waagt...
Enfin, een startnummer bemachtigen via een commerciële reis zou nu een optie kunnen zijn maar om diverse redenen ga ik daar geen gebruik van maken. Sowieso vind ik dat veel te duur (reizen van rond de € 1000 zijn geen uitzondering), wil ik het liefst mijn eigen plan trekken (omdat ik de stad van A tot Z ken) en eerlijk gezegd heb ik ook geen zin om drie dagen in Londen te zitten met mensen die ik niet ken en die ik ook niet zelf uitgekozen heb. Klinkt misschien wat egoïstisch maar zo voel ik het wel.

Enfin, zoals je aan de titel kunt zien is de keuze voor mijn tweede marathon gevallen op de Midwintermarathon in Apeldoorn. Tja, het is geen wereldstad en het zal er langs de kant ook niet zo druk zijn als in Rotterdam (waar ik mijn eerste marathon liep) maar echt vreemd is de keuze nu ook weer niet. Als slecht weer loper had ik deze marathon ook al in het vizier als debuut maar de tijdslimiet van 5 uur en het parcours weerhielden me van inschrijving. Nu ik weet wat ik kan en me een tikkeltje georiënteerd heb op dat wat ik daar kan verwachten durf ik het aan op 21 februari 2010. Nog een dikke 4,5 maand te gaan dus tijd zat...

Morgen eerst maar eens de halve marathon in Eindhoven lopen! Ik trainde de afgelopen week pas twee keer omdat ondere andere een verkoudheid roet in het eten gooide.
Maandag liep ik voor het eerst sinds drie maanden weer eens op de loopband, ging best redelijk met 5 oplopende kilometers. De kilometers worden verdeeld in 400, 300, 200 en 100 meter en het is de bedoeling dat het tempo steeds oploopt. De eerste kilometer liep ik op 10, 11, 12 en 13 kilometer per uur. De tweede en de derde op 11 tot en met 14, de vierde van 12 tot en met 15 en de vijfde weer op 10, kwestie van uitlopen dus.

Woensdag stond er een intervaltraining in de agenda. In de stromende regen met de groep naar buiten voor twee rondjes Schelsberg. Helaas kreeg ik in de eerste rondje wat last van de rechter achillespees dus hield ik het al snel voor gezien. Jammer want lopen in de regen is voor mij een feestje. De blessure heeft niet doorgezet maar maandag laat ik er voor de zekerheid toch even naar kijken door de fysiotherapeut.
Vrijdag zou er gefietst worden in de sportschool gevolgd door een aantal fitnessoefeningen maar tegen 11.00 u. ben ik snipverkouden van het werk naar huis vertrokken. Bummer! Gelukkig doet rust wonderen want na een middag slapen gevolgd door het klokje rondje slapen voel ik me nu weer behoorlijk fris.

Dat moet ook want euh tja, Maurice heeft tijdens het weekendje Zeeland bedacht dat het de hoogste tijd wordt dat mijn PR op de halve marathon eraan gaat. Dat PR staat nu op 1:52:39 en dateert al van 27 december 2006. Aaagrrrr, al bijna drie jaar dus. We gaan er voor! En ja, ik zeg WE want Maurice heeft zich *kuch* uiteraard aangeboden als haas. Hopelijk hoef ik hem niet te teleurstellen.

Wordt vervolgd...

NB: Uiteraard ga ik morgen niet alleen mijn benen testen maar ook mijn stembanden en wel tijdens de hele marathon, er lopen een aantal bekenden mee, altijd leuk! U bent gewaarschuwd, oordoppen mee :-)

Foto via...

Gelezen: Als niemand kijkt / Marjolijn Hof en Iris Kuipers

Er is weer een nieuwe (de vijfde alweer!) titel verschenen in de fraaie Slashboeken reeks van uitgeverij Querido. Edward van de Vendel legde de lat hoog met De Gelukvinder als 'Slash debuut' maar dat neemt niet weg dat Als Niemand Kijkt van Marjolijn Hof en Iris Kuijpers een zeer fraaie jeugdroman is. Voor wie het nog niet weet: Een slashboek wordt geschreven door een bekende schrijver op basis van het waargebeurde levensverhaal van een bijzondere jongere.

In Als Niemand Kijkt staat Julia centraal. Ze is een talentvolle balletdanseres en al vanaf haar jeugd droomt ze ervan een prima ballerina te worden. Als blijkt dat ze talent heeft wordt ze aangenomen op de balletacademie en vanaf dat moment staat haar leven in het teken van trainen, afzien, op haar gewicht letten, kritiek van leraren enzovoort. Van een sociaal leven buiten school en ballet is op een gegeven moment helemaal geen sprake meer en oude vriendschappen verwateren. En is ze eigenlijk wel zo goed? Op haar achttiende wordt het eindelijk tijd om een keuze te maken, stoppen of doorgaan?

Het mag algemeen bekend zijn dat je niet zomaar balletdanseres wordt en dat dit niet voor iedereen is weggelegd en dit boek geeft, ondanks dat het maar losjes gebaseerd is op het levensverhaal van Iris Kuijpers, een zeer indringend kijkje in het leven van een jong meisje dat geobsedeerd is door ballet en daar alles voor over lijkt te hebben, hoe zwaar dat ook is en hoeveel pijn ze er ook voor moet lijden.

Tijdens het lezen van het boek betrapte ik me er soms op dat ik hoopte dat haar uiteindelijke keuze 'stoppen' zou zijn. Wat het uiteindelijk geworden is moet je zelf maar gaan lezen!

Het volgende deel in deze reeks, Latino King, verschijnt in januari 2010 en voor het eerst sinds De Gelukvinder staat daarin eindelijk weer eens een jongen centraal.

Net niet weggewaaid @ Zeeuwse Kustmarathon 03/10/2009

Na de LadiesRun van gisteravond was het vanmiddag tijd voor de echte bikkels die onder de zwaarste omstandigheden ooit (storm, storm, storm!!!) van start gingen voor de Kustmarathon. Onder de deelnemers dreamduo maatje Jacqueline en maanden geleden had ik al beloofd dat ik zou proberen om haar door de laatste 10 kilometer te slepen...

Al ver voor 14.00 u. stonden Marco en ik rond het 30 kilometer punt in Domburg waar het wachten was op Rik die als eerste hardlopende weblogger voorbij zou komen flitsen. Helaas liep Rik op dat moment niet meer in de top 10 maar wel heel ver voor de grote meute. Als tweede kwam Tiny langs, ook niet meer geheel fris maar hallo, mag het ook? Op het punt waar wij stonden hadden de lopers er net 9 kilometer strand op zitten. Omdat ik bij de doorkomst van Jacqueline illegaal wilde instappen besloten we na de doorkomst van Tiny ergens anders te gaan staan. Daar waar iets minde oranje hesjes te zien waren.

Hé, daar komt Maurice. Die heeft nog tijd voor een drankje, een praatje én een foto. Eigenlijk super relaxt! Oh, telefoon, Jacqueline komt er zo aan. Hup hup broek en jasje uit en daar is ze al in gezelschap van Hans en Rinus. Het ziet er allemaal nog fris en fruitig uit en ja, het was mega zwaar maar wat ben ik super trots op mijn dreamduo maatje die zoals beloofd aanhaakte en nooit meer losliet en in de laatste 12 kilometer tot de finish nog heel veel lopers inhaalden! Om en om liepen Rinus en Hans voorop en ik probeerde uiteraard zoveel mogelijk voor Jacqueline te lopen om haar een beetje uit de wind te houden.

Had ik al trouwens al gemeld dat het stormde...? Het was op bepaalde stukken van het parcours echt gekkenwerk voor de hardlopers die niet alleen moesten proberen om vooruit te komen maar ook nog moesten opletten dat ze niet omwaaiden. Ik was wind- en zandscherm tegelijk en kreeg er en passant een gratis scrubbehandeling bij maar het was super gaaf om te doen! Ook gaaf, Jaco en Petra die (per fiets) al vanaf de start Jacqueline steunden en Marco die zich daar vanaf Domburg bij aansloot. Na het laatste strookje strand en eindelijk dat laatste trapje op en weer af heb ik het hardlopende trio bij 42 kilometer laten gaan zodat ze met z'n drietjes over de finish konden komen. Hulde hulde hulde!

Ik ben super trots op ze allemaal maar maak een hele diepe buiging voor Jacqueline die in een tijd van 4:51 en nog iets over de finish kwam. TOP!

Het waren twee toffe gedenkwaardige dagen, dankjewel allemaal!